Guns N’ Roses

Nie wiem jak Wy, ale ja z tym zespołem zaznajomiłem się słuchając przepięknej ballady „Don’t cry”, to był niezapomniany rok 1991 „osiemnastka u kolegi” w ręce pilot od telewizora… jednym słowem władza i cudowne czasy kanału muzycznego MTV. Geneza powstania tego zespołu sięga odległych lat 80’ w odległej Kalifornii.

Założycielem zespołu Guns N’ Roses tej najbardziej kontrowersyjnej amerykańskiej heavyrockowej grupy końca lat 80’ byli panowie Axl Rose (wł. William Bailey ur.06.02.1962), oraz Izzy Stardlin (wł. Jeffrey Isabelle ur.08.04.1962).
Już jako pięciolatek Rose próbował swoich wokalnych sił w kościelnym chórze.
W roku 1984 młody Rose poznaje Izziego, który jest gitarzystą lokalnych zespołów muzycznych w mieście „Aniołów” Los Angeles. Wraz z Tracii Gunsem (gitara) i Robertem Gardnerem (perkusja) zakładają zespół rockowy o nazwie Rose później grupa zmienia nazwę na Hollywood Rose by w końcu nazywać się LA Guns. Tak oto przedstawiał się pierwotny skład teh formacji: Axl Rose – śpiew
Izzy Stradlin – gitara rytmiczna
Rob Gardner – perkusja
Tracii Guns – gitara prowadząca
Ole Beich – gitara basowa,
Niestety wkrótce panowie Guns i Gardner opuszczają zespół zachowując jedynie nazwę grupy!
Na ich miejsce pojawia się dwóch muzyków perkusista Steven Adler (ur.22.01.1965) i gitarzysta dlugowlosy z kapeluszem Slash (wł. Saul Hudson ur.23.07.1965).
Nazwa zespołu Guns N’ Roses powstaje kiedy do grupy dołącza basista Duff Rose McKagan (wł. Michael McKagan ur.05.02.1965).
I jako datę powstania zespołu Guns N’ Roses należy przyjąć rok 1985 z najsłynniejszym składem tego zespołu, który przetrwał do roku 1990.
Axl Rose – śpiew
Izzy Stradlin – gitara rytmiczna
Duff McKagan – gitara basowa
Slash – gitara prowadząca
Steven Adler – perkusja
Na ich pierwszy koncert w roku 1985 przyszło zaledwie kilka osób, ale zespół ten dość szybko zyskał sobie lokalną popularność łącząc punkowy nihilizm z tradycyjnym heavy metalem.

Ich debiutancki maksisingiel Live?@ Like a suicide został wydany w maju roku 1986 i nakład jego wynosił 10 tysięcy egzemplarzy, a projektem tym zajęła się niezależna wytwórnia muzyczna Uzi/Suicie. Warto odnotować fakt że płyta ich została bardzo ciepło przyjęta przez fanów i inne wytwórnie muzyczne jak i samych krytyków muzycznych.
Zespół ten zaczyna coraz częściej koncertować po Stanach Zjednoczonych, między innymi u boku takich rockowych gigantów jak Iron Maiden, czy Motley Crue.
Mimo tego że zespół ma sporo kłopotów z burdami w klubach muzycznych, narkotykami, prawem, alkoholem, to w sierpniu 1987 roku na rynku muzycznym pojawia się pierwszy ich album Appetite For Destruction, który na całym świecie zostaje sprzedany w nakładzie około 20 milionów egzemplarzy.
W rok po wydaniu tego albumu dotarł on na szczyt listy najpopularniejszych płyt w Ameryce. Trafił również do Top30 listy przebojów w Wielkiej Brytanii.
Koncerty zespołu Guns N’ Roses po Stanach Zjednoczonych jak i Europie przyciągały rzesze fanów, ale i budziły wiele kontrowersji, niejednokrotnie dochodziło do rozruchów między fanami tej grupy.
W wyniku problemów z narkotykami w maju roku 1990, perkusista Steven Adler został wyrzucony z zespołu, a na jego miejscu pojawił się Matt Sorum z formacji The Cult, który został na stałe. Ponadto mniej więcej w tym samym czasie zespół zasilony został klawiszowcem Dizzy Reedem.
W roku 1990 Axel Rose poślubił Erin Everly, by po zaledwie jednym miesiącu wnieść sprawę rozwodową.
W 1991 roku grupa wydaje dwa wysoko ocenione na całym świecie albumy Use Your Illusion I i Use Your Illusion II, które do dziś znalazły 27 milionów nabywców.
Zwiastunami tych płyt była nowa wersja przeboju Boba Dylana kultowe nagranie „Knockin’ On Heaven’s Door”, pochodząca ze ścieżki dźwiękowej filmu do Days of Thunder i przebojowy singiel „You Could Be Mine” (motyw przewodni z filmu Terminator II.
Tuż po wydaniu obu płyt i po wielkim sukcesie kolejnego singla „Don’t Cry” niespodziewanie zespół opuszcza Izzy Stardlin, autor większości kompozycji na Use Your Illusion I.
W listopadzie tego samego roku gitarzystą zespołu został Gilby Clarke z formacji Kills for Thrills.
W późniejszym okresie swoje działalności grupa już bardziej powściągliwa w życiu prywatnym i publicznym wyruszyłą na trwającą dwa lata trasę koncertową. Ekscytujące występy przyniosły zespołowi zaszczytne porównanie z The Rolling Stones u szczytu ich sławy.
Do kolejnego spięcia i skurczenia się składu osobowego doszło po zakończeniu gigantycznej „Use your Illusion Tour” i wydaniu w międzyczasie płyty The Spaghetti Incident? zawierający wyłącznie nowe wersje punkowych klasyków z repertuaru The Stooges, T.Rex, Nazarteh, The Misfits, Fear, czy chociażby The Damned, zespół opuścił Gilby Clarke.

Z zespołem zaczęli grać Paul Huge, a także gitarzysta zespołu Ozzy’ego Osbourne’a, Zakk Wylde. Z Guns N’ Roses pożegnali się w 1996 roku Slash, a w 1997 Matt Sorum i Duff McKagan. Tym samym ostatnim członkiem oryginalnego składu pozostał jedynie Axl Rose.
Po kilku latach milczenia zespół dał dwa koncerty w Las Vegas w roku 2001, oraz podczas trzeciej edycji Rock in Rio w nowym składzie, który wyglądał następująco: Axl Rose – śpiew
Robin Finck – gitara prowadząca
Buckethead – gitara prowadząca
Paul Huge – gitara rytmiczna
Tommy Stinson – gitara basowa
Brain Mantia – perkusja
Dizzy Reed – instrumenty klawiszowe
Chris Pittman – instrumenty klawiszowe
Wokół samego Axla Rose zaczęły pojawiać się czarne chmury, fani byli zawiedzeni jego kondycją wokalną, oraz brakiem charakterystycznej chrypki, która zaczęła powracać dopiero około roku 2002. Na dodatek po koncercie w House of Blues pojawiły się komentarze sugerujące, że Axl R. wykorzystuje nazwę zespołu do tego by jedynie zarabiać na starych utworach zespołu Guns N’ Roses.
W roku 2002 zespół Axla opuszcza gitarzysta Paul Huge, a na jego miejsce pojawia się Richard Fortus i z tym składem zespół wyrusza w trasę po Stanach Zjednoczonych.
Mimo wielu kontrowersyjnych wypowiedzi z których słynął wokalista Axl Rose nie bardzo pochlebnych na temat Polski… 15 czerwca 2006 na stadionie Legii w Warszawie odbył się koncert wielkiego zespołu Guns N’ Roses, na którym gościnnie wystąpił były gitarzysta i współzałożyciel zespołu Izzy Stradlin.
Chinese Democracy, to na razie ostatni album tego zespołu który ukazał się 21 listopada 2008 roku w Polsce. Premiera tego albumu przesuwana była od roku 2006 chociaż na koncertach zespół śpiewał piosenki z niewydanego jeszcze albumu.
11 lipca 2012 roku zespół po raz drugi wystąpił w kraju nad Wisłą, tym razem mogliśmy ich posłuchać na Stadionie Miejskim w Rybniku.
Obecny kształt zespołu: Axl Rose – wokal prowadzący, fortepian , Dizzy Reed – instrumenty klawiszowe, wokal wspierający, Tommy Stinson – gitara basowa, wokal wspierający, Chris Pitman – instrumenty klawiszowe, wokal wspierający, Richard Fortus – gitara rytmiczna, Frank Ferrer – perkusja, instrumenty perkusyjne, Ron „Bumblefoot” Thal – gitara prowadząca, DJ Ashba – gitara prowadząca.

Byli członkowie zespołu:

Izzy Stradlin – gitara rytmiczna, wokal wspierający (1985-1991)
Tracii Guns – gitara prowadząca (1985)
Ole Beich – gitara basowa (1985)
Rob Gardner – perkusja (1985)
Steven Adler – perkusja, wokal wspierający (1985-1990)
Slash – gitara prowadząca, wokal wspierający (1985-1996)
Duff McKagan – gitara basowa, wokal wspierający (1985-1997)(2014)
Matt Sorum – perkusja, instrumenty perkusyjne, wokal wspierający (1990-1997)
Gilby Clarke – gitara rytmiczna, wokal wspierający (1991-1994)
Paul Tobias – gitara rytmiczna, wokal wspierający (1994-2002)
Robin Finck – gitara, instrumenty klawiszowe (1997-1999, 2000-2008)
Josh Freese – perkusja, instrumenty perkusyjne (1998-1999)
Buckethead – gitara prowadząca, gitara rytmiczna, gitara akustyczna (2000-2004)
Bryan „Brain” Mantia – perkusja (2000-2006)

Albumy:

1987 Appetite for Destruction
1988 G N’ R Lies
1991 Use Your Illusion I
1991 Use Your Illusion II
1993 The Spaghetti Incident?
1999 Live Era ’87-’93
2008 Chinese Democracy

Wybrane nagrania:

1987 It’s So Easy
1987 Welcome to the Jungle
1991 You Could Be Mine
1991 Don’t Cry
1991 November Rain
1991 Knockin’ on Heaven’s Door
1993 Ain’t It Fun
1994 Sympathy for the Devil
1999 Oh My God
2008 Better
2009 Street Of Dreams

współredagowali Tomex/ejtismen

źródło: materiały własne

Artist News

Teledyski artysty

0

Dodaj komentarz

1